DiaFlex Forte – tabletki z chromem, cynamonem i banabą

DiaFlex Forte to suplement diety w tabletkach. Opakowanie zawiera 20 tabletek, a etykieta określa maksymalną zalecaną porcję dzienną na dwie tabletki. Producent oznaczył produkt na pudełku jako „food supplement”, czyli suplement diety — nie jest to lek.

W porcji dziennej są cztery składniki charakterystyczne: trzy wyciągi roślinne — z kory cynamonu cejlońskiego, z owocu gorzkiego melona i z liści banaby — oraz chrom w postaci pikolinianu. To właśnie chrom jest sednem tej receptury: 190 mikrogramów w dwóch tabletkach odpowiada 475 % referencyjnej wartości spożycia dla osoby dorosłej.

Dlatego na tej stronie tak dużo miejsca zajmuje chrom, a tak ostrożnie piszemy o roślinach. Dla chromu w Unii Europejskiej istnieją dwa dopuszczone oświadczenia zdrowotne, które wolno zacytować dosłownie. Dla wyciągów roślinnych takich oświadczeń na razie nie ma — przy nich opisujemy więc pochodzenie i tradycję, a nie działanie.

Unijny wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych — rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012 — zawiera dla chromu dwa wpisy. Brzmią one:

• „Chrom pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi”,
• „Chrom przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu makroskładników odżywczych”.

Oba oświadczenia wolno stosować pod warunkiem, że produkt jest co najmniej źródłem chromu, czyli dostarcza w porcji dziennej przynajmniej 15 % wartości referencyjnej. DiaFlex Forte dostarcza 475 %, więc warunek jest spełniony z ogromnym zapasem.

To wszystko, co wolno napisać. Zwróć uwagę na słowo „prawidłowego” — oświadczenie mówi o utrzymaniu prawidłowego poziomu, a nie o obniżaniu, leczeniu czy zastępowaniu czegokolwiek. Suplement diety z definicji nie leczy i nie zapobiega chorobom; taki przekaz jest w Unii zakazany, niezależnie od tego, co bywa napisane na opakowaniu albo w materiałach reklamowych.

RWS to referencyjna wartość spożycia — jedna liczba dla całego rynku Unii, ustalona po to, żeby produkty dało się w ogóle porównywać między sobą. Wartości znajdują się w załączniku XIII do rozporządzenia (UE) nr 1169/2011; dla chromu jest to 40 mikrogramów.

To wartość służąca do znakowania, a nie indywidualne zapotrzebowanie, dawka lecznicza ani zalecenie suplementacji. Warto o tym wiedzieć, bo akurat przy chromie Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności nie ustalił ani średniego zapotrzebowania, ani referencyjnego spożycia dla populacji — uznał, że dowody na to nie wystarczają. Procent RWS mówi więc, ile jest w porcji względem liczby z etykiety, i nic ponadto: nie wskazuje siły działania ani spodziewanej skuteczności.

Porcja dzienna DiaFlex Forte zawiera 190 µg, czyli prawie pięciokrotność tej wartości. To dawka wysoka i warto o tym wiedzieć, zamiast przyjmować, że „więcej znaczy lepiej”. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności nie ustalił dla chromu trójwartościowego górnego tolerowanego poziomu spożycia, ale sama etykieta wyznacza granicę: dwie tabletki to porcja maksymalna, nie orientacyjna.

Chrom w diecie pochodzi z pełnych ziaren, roślin strączkowych, orzechów, brokułów i mięsa; rafinacja zbóż i cukru obniża jego zawartość w produktach wysoko przetworzonych. Nie napiszemy natomiast, ile Ci go brakuje ani czy potrzebujesz suplementacji — skoro dla chromu nie ustalono wartości zapotrzebowania, nikt tego rzetelnie nie policzy, a odpowiedź na takie pytanie należy do lekarza, nie do strony produktowej.

Jak czytać dopuszczone oświadczenia o chromie — i czego nie mówią — wyjaśniamy w poradniku o tym, ile chromu to dużo.

Etykieta wymienia Cinnamomum zeylanicum, czyli cynamon cejloński. To rozróżnienie ma znaczenie, bo pod nazwą „cynamon” w sklepach najczęściej sprzedawana jest tańsza kasja (Cinnamomum cassia) — inny gatunek, o grubszej korze i mocniejszym, ostrzejszym aromacie.

Cynamon cejloński ma korę cienką i kruchą, która przy suszeniu zwija się w wielowarstwowe laski przypominające cygaro. Kasja zwija się w pojedynczą, twardą rurkę. Cejloński jest łagodniejszy w smaku i wyraźnie droższy, dlatego wskazanie gatunku na etykiecie to informacja konkretna, a nie ozdobnik.

W recepturze wyciąg ma zadeklarowany stosunek ekstrakcji 4:1. Oznacza to, że do uzyskania jednej części wyciągu użyto czterech części surowca — 100 mg wyciągu odpowiada więc 400 mg suszonej kory. Sam stosunek nie mówi jeszcze nic o zawartości konkretnych związków, ale pozwala porównywać produkty między sobą, jeśli podają tę wartość.

Momordica charantia to pnącze z rodziny dyniowatych, uprawiane w Azji Południowej, Chinach i Afryce Wschodniej. Jego owoc — pofałdowany, zielony, wyraźnie gorzki — jest tam zwyczajnym warzywem: smaży się go, faszeruje i dodaje do zup. Polska nazwa „przepękla ogórkowata” jest znacznie mniej używana niż „gorzki melon”.

W recepturze pojawia się 40 mg wyciągu standaryzowanego na 7 % charantyny. Standaryzacja to zobowiązanie producenta: deklaruje, że w każdej partii wyciągu udział danego związku będzie stały. Bez tego zapisu dwa produkty z „wyciągiem z gorzkiego melona” mogą się różnić wielokrotnie, bo zawartość związków w roślinie zależy od odmiany, gleby i pory zbioru.

Etykieta podaje wprost, ile charantyny przypada na porcję dzienną: 2,8 mg. To liczba, którą można porównać z innym preparatem — i dlatego ją tu podajemy zamiast ogólnego „bogaty w cenne związki”.

Banaba to Lagerstroemia speciosa, drzewo pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej, w Polsce znane raczej jako ozdobna lagerstremia o obfitych różowych kwiatach. Na Filipinach napar z jej liści ma długą tradycję domowego stosowania, a sama roślina bywa nazywana „banaba” właśnie od tamtejszej nazwy.

Wyciąg w tej recepturze jest standaryzowany na 1 % kwasu korozolowego, co przy 30 mg wyciągu daje 0,3 mg tego związku w porcji dziennej. Kwas korozolowy należy do triterpenów — grupy związków roślinnych, z których banaba jest najbardziej znana.

Trzeba tu powiedzieć wprost: cynamon, gorzki melon i banaba znajdują się na unijnej liście oświadczeń zawieszonych. Oznacza to, że wnioski o dopuszczenie oświadczeń dla tych roślin nie zostały rozpatrzone do końca i do czasu rozstrzygnięcia nie wolno przypisywać im działania. Możemy więc opisać roślinę, jej pochodzenie i tradycję — i na tym koniec.

Poza czterema składnikami charakterystycznymi tabletka zawiera substancje pomocnicze, bez których nie dałoby się jej uformować. Etykieta wymienia je w kolejności: substancja wypełniająca — celuloza i fosforan dwuwapniowy; substancje przeciwzbrylające — sole magnezowe kwasów tłuszczowych, dwutlenek krzemu i skrobia kukurydziana.

Celuloza i fosforan dwuwapniowy nadają tabletce objętość i twardość. Sole magnezowe kwasów tłuszczowych oraz dwutlenek krzemu zapobiegają zbrylaniu proszku i pozwalają maszynie tabletkującej pracować równo. To standardowy zestaw w tabletkowanych suplementach, spotykany w setkach produktów.

Obecność skrobi kukurydzianej warto odnotować, jeśli ktoś unika kukurydzy. Etykieta nie deklaruje natomiast, czy produkt jest wolny od glutenu, laktozy czy soi, ani czy powstawał w zakładzie przetwarzającym alergeny — takich informacji na zdjęciu opakowania nie ma i nie będziemy ich zgadywać.

Nie znamy też podmiotu odpowiedzialnego. Zdjęcie, którym dysponujemy, obejmuje front i bok pudełka ze składem; nie ma na nim danych producenta ani importera. Gdy je uzyskamy, uzupełnimy je na stronie O nas.

Etykieta określa maksymalną zalecaną porcję dzienną na dwie tabletki. Przyjmuje się je do posiłku i popija szklanką wody. Nie ma tu rozpisanych faz, cykli ani odmierzania — cała instrukcja mieści się w jednym zdaniu.

Nie należy przekraczać zalecanej porcji dziennej. Suplement diety nie zastępuje zróżnicowanej diety ani zdrowego trybu życia, a przy stałym przyjmowaniu jakichkolwiek leków warto omówić suplementację z lekarzem lub farmaceutą.

W opakowaniu jest 20 tabletek. Przy maksymalnej porcji dziennej wynoszącej dwie tabletki jedno pudełko wystarcza na dziesięć dni. Podajemy to wprost, bo z samej liczby „20 tabletek” łatwo wyciągnąć wniosek o miesięcznym zapasie, a tak nie jest.

Opakowanie z 20 tabletkami kosztuje 99 zł, dostawa na terenie całej Polski w cenie. Płaci się kurierowi — z góry nic nie przelewasz i nie podajesz danych karty.

Kwotę podajemy dokładnie taką, jaką potwierdzi konsultant przy telefonie. Nie pokazujemy przekreślonej ceny „przed obniżką”, bo zgodnie z dyrektywą Omnibus trzeba wtedy podać najniższą cenę z trzydziestu dni poprzedzających obniżkę — a takiej informacji od dystrybutora nie mamy.

Przy zakupie na odległość masz jako konsument 14 dni na odstąpienie od umowy bez podania przyczyny; termin biegnie od dnia otrzymania towaru.

Zamówienie składa się przez formularz na tej stronie: wpisujesz imię i numer telefonu, a resztę ustalasz w rozmowie. Konsultant dystrybutora oddzwania, potwierdza adres, cenę i termin dostawy. Nie podajesz w formularzu adresu ani danych karty.

Płatność następuje przy odbiorze, gotówką lub kartą u kuriera, w zależności od tego, co obsługuje przewoźnik w danej okolicy. Dostawa jest bezpłatna.

Produkt jest sprzedawany w tym modelu, a nie przez apteki i sklepy internetowe. Sprawdziliśmy wyszukiwarkę największej polskiej apteki internetowej — DiaFlex Forte nie występuje w jej asortymencie. Jeśli natrafisz na ofertę tego preparatu na portalu aukcyjnym, warto zachować ostrożność: nie mamy jak potwierdzić, skąd pochodzi taki towar.

Na opakowaniu producenta widnieją hasła w rodzaju „wsparcie przy stanie przedcukrzycowym i cukrzycy” oraz „pomaga stabilizować poziom cukru we krwi”. Nie powtarzamy ich i nie budujemy na nich przekazu tej strony.

Powód jest prosty: to oświadczenia lecznicze. Przypisywanie żywności właściwości zapobiegania chorobie, jej leczenia lub wyleczenia jest w Unii Europejskiej zakazane wprost — mówi o tym rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 wraz z dyrektywą 2001/83/WE. Zakaz obowiązuje niezależnie od tego, co napisano na opakowaniu albo w materiałach reklamowych, które można spotkać w sieci.

Nie znajdziesz tu również wymyślonych opinii klientów, zdjęć „lekarzy” z banku zdjęć ani liczb w rodzaju „96 % skuteczności”. Takie treści krążą po stronach reklamujących ten produkt; my ich nie przenosimy, bo nie mamy jak ich zweryfikować.

To pytanie pada najczęściej, więc odpowiadamy na nie wprost. DiaFlex Forte sprzedawany jest z płatnością przy odbiorze, a nie przez apteki internetowe i porównywarki cen — Ceneo, Allegro czy DOZ — a to właśnie tam kupujący wystawiają oceny. Dlatego nie znajdziesz przy nim tysięcy gwiazdek i my żadnej nie dorysujemy.

Co możesz sprawdzić od razu

Jak wygląda zamówienie

Zostawiasz imię i numer telefonu — nic więcej. Resztę ustalacie w rozmowie: adres, liczbę opakowań i termin dostawy. Wysyłka deklarowana jest w ciągu 24 godzin, dostawa jest bezpłatna, a zapłata następuje dopiero u kuriera. Jeśli zmienisz zdanie przed nadaniem paczki, wystarczy powiedzieć to konsultantowi.

Na plus. Etykieta podaje ilość każdego składnika charakterystycznego w porcji dziennej, a przy dwóch wyciągach także zawartość substancji standaryzowanej — charantyny i kwasu korozolowego. To rzadsze, niż mogłoby się wydawać: wiele preparatów poprzestaje na wyliczeniu roślin bez liczb. Chrom w ilości 190 µg pozwala legalnie użyć dwóch dopuszczonych oświadczeń, a wskazanie gatunku cynamonu (cejloński, nie kasja) to konkret, którego zwykle brakuje.

Na minus. Opakowanie starcza na dziesięć dni, więc przy dłuższym stosowaniu koszt rośnie szybciej, niż sugeruje cena jednego pudełka. Dawka chromu na poziomie 475 % wartości referencyjnej jest wysoka i nie każdemu będzie odpowiadać. Trzy wyciągi roślinne to składniki, o których działaniu nie wolno nic obiecać, więc realną podstawą produktu pozostaje chrom. Nie znamy też producenta ani danych podmiotu odpowiedzialnego.

Dla kogo. Dla osoby, która chce uzupełnić chrom w wyraźnie określonej ilości i akceptuje formę sprzedaży z płatnością przy odbiorze. Jeśli szukasz rozwiązania problemu zdrowotnego, to nie jest właściwy adres — z takim pytaniem trzeba iść do lekarza.